در میان نظراتی که در رابطه با مطالب درج شده در وبلاگ میگذارم و کامپلیمانهای بجا و نابجا(!)یی که از دوستان میگیرم نظر خانم شقایق در پست قبلی تعجب مرا برانگیخت. چرا که همیشه فکر میکردم دنیای همه زنان و دغدغه های روزمره آنان چیزی نزدیک به خودم و بالطبع مطالبی که در وبلاگ میگذارم باشه. مایلم که توضیحی در این رابطه بدم...
خانم شقایق: دغدغه ی شما هنگام این بی عدالتی ها داشتن پوست شفافه ؟!؟!؟
واقعا واسه خودم متأسف شدم که زنان ایران به جای تلاش برای بالا بردن سطح شعور خودشون ، دنبال شفاف تر کردن پوستشون هستند !!!!!!
یک زن:
این روزها کیه که میتونه میل فطری زنان به زیبا بودن رو نفی کنه؟ اگر واقعا هم زنی وجود داشته باشه که میلی به زیباتر شدن و جذابتر شدن نداشته باشه حتما از طرف محیط اجتماعیش طرد میشه. من روزانه شاهد تعداد زیادی از زنانی هستم که از ظاهر خود ناراضی هستند، و این امر باعث کاهش اعتماد به نفس در آنان و افزایش نارضایی از خویش گردیده. آیا زنی که به اندازه کافی اعتماد به نفس ندارد، میتونه از جایگاه اجتماعی مناسب برخوردار باشه و نقش اجتماعی خود را با شایستگی ایفا کنه؟
عدم رضایت افراد از ظاهر خود نه تنها باعث کاهش اعتماد به نفس زنان میگردد و موقعیت اجتماعی زنان را متزلزل میسازد، بلکه برروی نقش زن در خانواده نیز بیتاثیر نیست وگاه تمایل به باردار شدن و زایمان و شیردادن به کودک را نیز در زنان کاهش میدهد. این تصویر نادرست از "زیبایی"، احساس ناخوشایندی دائمی از ظاهر خود را به زنان القا میکند، و زنی که دائم دچار احساس نارضایتی از خویش است، چگونه میتواند تواناییهای خود را به دیگران ثابت کند و نقش برابر با مرد را در جامعه ایفا نماید.
به امید اینکه بتونیم به حریم هم احترام بذاریم و اختلاف نظرهامون رو با احترام بیان کنیم .